Rik van de Steeg

Mijn naam is Rik. Samen met mijn vrouw heb ik een gezin met vier kinderen. Ik houd van gezelligheid en ik vind het heerlijk om er in mijn eentje op uit te trekken voor een flinke wandeltocht. Ik lees en schrijf graag. Dan zet ik inzichten op papier die belangrijk voor mij zijn. Naast deze bezigheid heb ik ook een goede dosis zelfspot tot mijn beschikking. Ik vind het heerlijk om samen te lachen, te praten, te luisteren en soms om in volledige stilte te zijn.

Werk

Ik werk deeltijd in een gereedschapsmakerij. Het andere deel van de dag werk ik als hypnotherapeut en -coach. Vroeger heb ik als kunstsmid gewerkt. Met ijzer, aambeeld, hamer en vuur gaf ik vorm aan sculpturen, poorten en balustrades. Later paste ik modernere technieken in de metaalbewerking toe. Samen met collega’s maakte ik kunst en design voor wereldberoemde designers en kunstenaars.
Het mooiste van dat werk vond ik om te luisteren en te leren begrijpen wat de opdrachtgever, designer of kunstenaar bewoog, zodat ik het kon omzetten in een beeld. Deze eigenschappen, het luisteren en leren begrijpen, gebruik ik ook nu volop… bij coaching en therapie.

Hypnose

Hypnose is de methode waar ik zo’n 20 jaar geleden mee kennis maakte tijdens een eenmalige sessie. Drie jaar geleden besloot ik om de opleiding voor hypnotherapeut te volgen en dit vak past me als gegoten. Ik volgde het bij Hypnovision, geaccrediteerd door de National Guild of Hypnotists (Verenigde Staten). Aansluitend heb ik de opleiding Psychosociale Basiskennis met succes afgerond en momenteel volg ik de opleiding voor E.E.N. therapeut. Ik ben lid van de vereniging Hypnovisie, waar hypnotherapeuten vakgerichte ervaring uitwisselen en bijscholingen organiseren.

‘Blik in eigen Keuken’

Als kind voelde ik een avontuurlijke drang om op zoek te gaan naar wie ik nu eigenlijk ben. Tijdens de weg naar de binnenste bron ontvouwden zich inzichten over hoe ik mij verhoud tot mijn omgeving. En ook nu ontvouwen ze zich elke dag…op een heel lichte manier.


Het contact met die bron heb ik ook wel eens totaal niet gevoeld. Dat uitte zich in chronische stress en een angst die buiten proporties was. De angst kwam voort uit mijn gedachten over schokkende dingen die zouden kunnen gebeuren op het wereldtoneel. Met geduld liet ik de chronische stress langzaam wegebben tot niets. De grote angst liet ik plotseling verdwijnen door een eenvoudige oefening. Ik raakte blijkbaar de kern van de oorzaak van die angst. Of anders gezegd: ik maakte dankbaar gebruik van de beweging naar binnen. Naar het onderbewuste dat mijn ‘keuken’ en mijn ‘werkplaats’ is. Daar zag ik in wat ik ‘ervan gebakken had’ en was ik in staat om te vinden wat ik nodig had… om te genezen.

Het lijkt alsof ik het helemaal zelf heb gedaan. Maar dat is niet zo. Ik ben dankbaar.

Ieder mens beschouw ik als een kunstenaar, met een eigen kijk op de wereld.